همجنس گرایی

در خصوص حرمت یا حلیت همجنس‌گرایی به عرض می‌رسانم، تفسیر و تحلیل کسانی که بی‌توجه به کلیت هدایت الهی، می‌کوشند آیات قرآن را با واقعیات جوامع امروز تطبیق دهند، و بگویند هر فسادی که توسط بشر و به دلخواه خودش انجام گیرد، خدای تعالی در کتاب مجیدش بر آن مهر تأیید زده است، کاملاً نادرست و مغایر با اساسیات هدایت خداوند است. اگر در جوامع بشری این رابطه در طول تاریخ وجود داشته، دلیلی بر صحت و درستی آن نیست. مثل همه اعمال ناشایست دیگر که در قرآن کریم فقط نهی از آن شده است، مثل ظلم، غیبت، شرب خمر، خوردن گوشت مردار و مانند آن، تعدی به حقوق دیگران، قتل نفس، قطع رحم، خیانت، تنبلی و مانند اینها. همه این اعمال ناشایست و حرمت شکن به صورت یک نهی ساده و انذار به عذاب ذکر شده، ولی توسط غالب مسلمانان در طول تاریخ انجام گرفته است. آیا عمل مسلمان‌ها موجب شکستن حرمت و جواز حلیت می‌شود؟ چون دوست دارند مثلاً غیبت کنند؟ دوست دارند در امانت خیانت کنند؟ دوست دارند به هر شکلی ظلم کنند و حقوق دیگران را نادیده انگارند؟ یا اینکه نسبت به آثار سوء اعمال زشت خود جاهلند، آیا صرف جاهل بودن حرام را حلال می‌کند؟ مضافاً بر اینکه خدای تعالی مکرراً تأکید می‌فرماید که فرقی بین انبیاء نبوده و همه آنها حلال‌ها و حرام‌هاشان در یک پایه قرار داشته است. اساس دعوت انبیاء الهی بر تزکیه و پاکی طینت و راستی و درستی در عمل است که همه مراحل بعدی بر آمده از تزکیه باطن می‌باشد. «هُوَ الَّذِی بَعَثَ فِی الْأُمِّیِّینَ رَسُولًا مِّنْهُمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِهِ وَیُزَکِّیهِمْ وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَهَ وَإِن کَانُوا مِن قَبْلُ لَفِی ضَلَالٍ مُّبِینٍ» (جمعه ۲)

برای مشاهده متن کامل به ادامه مطلب مراجعه نمایید…


تلاوت آیات الهی توسط رسول بر مردمان، در گام نخست برای طهارت و پاکی و تزکیه است که تعلیم کتاب و عقلانیت کمال یافته پس از تزکیه، مفید فائده خواهد بود. این آیه دوبار در قرآن، با کمی تفاوت تکرار شده است.
در آیه دیگر رستگاری را در تزکیه می‌داند، که نماز بعد از تزکیه اثر بخش می‌باشد. «قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَکَّى و وَذَکَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى» (۱۴و ۱۵ اعلی) . بعد از همین آیه خالق حکیم فرموده است که مع الاسف شما زندگی در دنیا را ترجیح می‌دهید و حال آنکه آخرت بهترین و ماندگارترین است.
و باز می‌فرماید: «قَدْ أَفْلَحَ مَن زَکَّاهَا و وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا» (شمس ۹و۱۰) حتماً و تحقیقاً کسی به رستگاری دست یافته که نفس خویش را تزکیه کرده باشد. و هر آینه کسی اعمالش بی‌فائده بوده و به شکست منتهی شده که در نفس خویش دسیسه کرده باشد و آن را به ناپاکی‌ها آلوده کرده باشد. و باز در آیه ۱۵۷ اعراف در تبین وظایف و مسؤولیت‌های اصلی رسول خود می‌گوید:
«الَّذِینَ یَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِیَّ الأُمِّیَّ الَّذِی یَجِدُونَهُ مَکْتُوبًا عِندَهُمْ فِی التَّوْرَاهِ وَالإِنْجِیلِ یَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنکَرِ وَیُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّبَاتِ وَیُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبَآئِثَ وَیَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلاَلَ الَّتِی کَانَتْ عَلَیْهِمْ فَالَّذِینَ آمَنُواْ بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِیَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ»
آنان که پیروی می‌کنند از فرستادۀ پیام آور درس نخوانده‌ای که نزد خود در تورات و انجیل نام او را مکتوب می‌یابند، ایشان را به معروف (نیکی‌های شناخته شده) فرمان می‌دهد و از منکر (زشتی‌های شناخته) باز می‌دارد. و پاکیزه‌ها را برایشان می‌دارد و پلیدی‌ها را ناروا می‌شمارد، و بندهای جهالت و بار سنگین ستم پذیری و غل‌های اسارت و بردگی را (که بر شانه‌ها و پشت‌هایشان سنگینی می‌کرده است) از آنان بر می‌دارد. پس آنان که ایمان به او آوردند و پشتیبانیش نمودند و یاریش رساندند و پیروی کردند از نوری که با او فرود آمده، هم اینان رستگارانند.
از این دست آیات در کتاب مجید بسیار است، و نیز آیاتی که هدایت و کتاب الهی را نور روشن کننده راه مؤمن و سالک فی سبیل الله می‌داند، همچنان که ذات حضرت باری را نور دانسته و تشبیه به نور کرده است.
«الَر کِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَیْکَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَى صِرَاطِ الْعَزِیزِ الْحَمِیدِ» (ابراهیم ۱)
کتابی است فرو فرستادیمش به سوی تو تا خارج کنی مردم را از تاریکیهای (گمراهی) به سوی نور (هدایت و راه یافتگی)، به اذن پروردگارشان (در چارچوب نظام هستی و سنتهای الهی) به سوی راه خدای عزیز حمید.
«اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ» (بقره ۲۵۷)
خدا دوست و کارگزار آن کسان است که ایمان آورده‌اند (و بر پایه همین دوستی مبتنی بر ایمان بندگان) ایشان را از تاریکی خارج و به سوی نور هدایت می‌فرماید.
در آیات ۱۵ و ۱۶ مائده می‌فرماید:
«… قَدْ جَاءکُم مِّنَ اللّهِ نُورٌ وَکِتَابٌ مُّبِینٌ یَهْدِی بِهِ اللّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلاَمِ وَیُخْرِجُهُم مِّنِ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَیَهْدِیهِمْ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ»
هر آینه مر شما را از خداوند نوری و کتابی است روشنگر، که بدان خدای هدایت می‌کند آن کس را که خشنودی وی را تبعیت می‌نماید به راه‌های سلامت (و بهبودی) و خارج می‌سازد ایشان را از تاریکی‌ها به سوی نور، در چارچوب سنت‌های خویش و راه می‌نماید ایشان را به سوی صراط مستقیم.
حال به بررسی آیات قرآن می‌پردازیم. در سه سوره از کتاب خدا بر زشتی و قباحت این امر، یعنی لواط یا همجنس‌گرایی تصریح شده است.
در آیات ۸۰ تا ۸۴ سورۀ اعراف لوط قوم خود را از این عمل باز می‌دارد و آن را فاحشه می‌خواند و کنندگانش را مسرف و شهوت‌ران و خدای تعالی این قوم را مجرم معرفی می‌کند. و لوط و پیروانش مردمانی هستند که در پی پاکی و طهارتند.
«وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَهَ مَا سَبَقَکُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِّن الْعَالَمِینَ إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَهً مِّن دُونِ النِّسَاء بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ وَمَا کَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَن قَالُواْ أَخْرِجُوهُم مِّن قَرْیَتِکُمْ إِنَّهُمْ أُنَاسٌ یَتَطَهَّرُونَ فَأَنجَیْنَاهُ وَأَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ کَانَتْ مِنَ الْغَابِرِینَ وَأَمْطَرْنَا عَلَیْهِم مَّطَرًا فَانظُرْ کَیْفَ کَانَ عَاقِبَهُ الْمُجْرِمِینَ»
و بیادآر (ای پیامبر) لوط را آن هنگام که از قوم خود پرسید: آیا مرتکب فاحشه می‌گردید؟ که پیشی نگرفته است بدان هیچ یک از جهانیان.شما نزد مردان می‌آیید از سَرِ شهوت، به جز زنان، بل شما مردمانی هستید که از حد معقول گذر می‌کنید. پاسخ قومش چیزی جز این نبود که گفتند: اینان را از شهر خود بیرون کنید، ایشان مردمانی هستند خواهان پاکی، پس نجاتش دادیم و پیروانش را نیز مگر همسرش را که از جاماندگان بود. پس باراندیم بر ایشان بارانی را پس نظاره کن (ای پیامبر) که چگونه بوده است پایان کار مجرمان.
قطعاً اگر همجنس‌گرایی، پدیده‌یی بود همتا و همسنگ ازدواج، خدای تعالی چنین عاقبت دهشتناکی را برای کنندگانش ترسیم نمی‌فرمود و آنان را مرتکب فحشاء و مُسرف و مجرم نمی‌خواند. و شکی نیست که باران مذکور در آیه فراگیری و فروگیری عذاب است که این عذاب هم چیزی جز فروپاشی اخلاقی جامعه نمی‌باشد. جامعه‌یی که مردمش حتی آنقدر از غرائز و فطرت طبیعی خود به دور افتاده‌اند که از جمیع حیوانات اهلی و وحشی هم نازل‌تر و حقیر‌تر شده‌اند! زیرا هیچ دو حیوان نری با هم نزدیکی نمی‌کنند.
و اما آیات ۵۴ تا ۵۸ سوره نمل را ملاحظه کنیم که در غالب عبارات با آیات سوره اعراف مشترکند؛ «وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَهَ وَأَنتُمْ تُبْصِرُونَ أَئِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَهً مِّن دُونِ النِّسَاء بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ فَمَا کَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَن قَالُوا أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِّن قَرْیَتِکُمْ إِنَّهُمْ أُنَاسٌ یَتَطَهَّرُونَ فَأَنجَیْنَاهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَاهَا مِنَ الْغَابِرِینَ وَأَمْطَرْنَا عَلَیْهِم مَّطَرًا فَسَاء مَطَرُ الْمُنذَرِینَ»
در آیه اول سورۀ نمل در این خصوص لوط خطاب به قومش می‌پرسد:
آیا شما مرتکب فحشاء می‌شوید و حال آنکه می‌بینید چه نتایج سوئی دارد. بصیرت به زشتی کار دارید. در آیه دوم ضمن تکرار همان مطلب سورۀ اعراف، در پایان آیه، تأکید می‌کند که شما مردمانی نادان هستید، یعنی از منافع احکام الهی و مصالح فردی، خانوادگی و اجتماعی خود ناآگاهید.
آیات سوم و چهارم، یعنی ۵۶ و ۵۷ نمل در دو سه کلمه با آیات ۸۲ و ۸۳ سوره اعراف اختلاف دارد. و در آیه ۵۸ همانند آیه ۸۴ سورۀ اعراف از باران عذاب سخن می‌گوید با این تفاوت که در سورۀ نمل وصف باران عذاب را هم کرده و فرموده است: چه بد است بارانی که بر قوم انذار شده می‌بارد.
قومی که مورد امر و نهی رسول الهی قرار گرفته است ولی پشت کرده و به سخن رسول وقعی ننهاده.
و اما آیات سوره عنکبوت از ۲۸ تا ۳۰: «وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الْفَاحِشَهَ مَا سَبَقَکُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِّنَ الْعَالَمِینَ أَئِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُونَ السَّبِیلَ وَتَأْتُونَ فِی نَادِیکُمُ الْمُنکَرَ فَمَا کَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَن قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللَّهِ إِن کُنتَ مِنَ الصَّادِقِینَ قَالَ رَبِّ انصُرْنِی عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِینَ»
باز هم محتوی همانند آیات دو سورۀ دیگر است ولی نکات جالب توجه دیگری را هم مطرح ساخته است، از جمله اینکه لوط دو خصوصیت دیگر قوم را بر ملا می‌سازد، یکی اینکه می‌گوید: شما راه زنید، قطع سبیل می‌کنید. هم راه خدا و احکام او را که دستور داده است با زنان نکاح کنید قطع می‌کنید، راه حلال را می‌بندید و راه حرام را باز می‌کنید، و هم اینکه راه زنی کرده مال مردم را به دزدی می‌برید و در باشگاه و محل اجتماع خود مرتکب اعمال زشت می‌شوید. این دو ویژگی به عبارات دیگر در آیات عدیده مذکور گشته است، مثل آیه ۹۹ آل عمران:
«قُلْ یَا أَهْلَ الْکِتَابِ لِمَ تَصُدُّونَ عَن سَبِیلِ اللّهِ مَنْ آمَنَ تَبْغُونَهَا عِوَجًا»
بگو ای اهل کتاب چرا می‌بندید راه خدا را و می‌خواهید به کژی رود؟
و در آیه ۸۶ اعراف شعیب خطاب به قوم خود می‌گوید:
«وَلاَ تَقْعُدُواْ بِکُلِّ صِرَاطٍ تُوعِدُونَ وَتَصُدُّونَ عَن سَبِیلِ اللّهِ مَنْ آمَنَ بِهِ وَتَبْغُونَهَا عِوَجًا»
بر سر هر راهی بنشینید که بترسانید و ببندید راه خدا را برای هر کس که ایمان به او آورده و کژ کردن آن راه را بخواهید.
و اما جواب قوم لوط هم در قسمت اخیر آیه ۲۹ جالب و جدید است. ایشان از لوط می‌خواهند اگر راست می‌گوید عذاب خدا را برای ایشان بیاورد.
در سورۀ شعراء گروه دیگری از آیاتند که باز هم متضمن دعوت لوط از قومش می‌باشد که از آنها می‌خواهد پرهیز از معصیت خدا را پیشه کنند و اطاعت او را نمایند. لوط از مردمان خود می‌پرسد آیا هم جنس‌گرایی می‌کنید و حال آنکه آنچه را پروردگارتان از همسرانتان آفریده است رها می‌سازید و این نشانه این است که شما مردمانی تجاوزگرید و من از این کار شما شدیداً متنفرم و بغض آلوده. از خدای می‌خواهد که خودش را و اهلش را از عملی که آنها مرتکب می‌شوند نجات دهد.«أَتَأْتُونَ الذُّکْرَانَ مِنَ الْعَالَمِینَ وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَکُمْ رَبُّکُمْ مِنْ أَزْوَاجِکُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ قَالُوا لَئِن لَّمْ تَنتَهِ یَا لُوطُ لَتَکُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِینَ قَالَ إِنِّی لِعَمَلِکُم مِّنَ الْقَالِینَ رَبِّ نَجِّنِی وَأَهْلِی مِمَّا یَعْمَلُونَ» (۱۶۵ تا ۱۶۹ شعراء)
و باز، با توجه به این گروه از آیات، که خدای تعالی از زبان لوط، همجنس بازی را عملی ضد تقوی می‌داند و عاملانش را متجاوز می‌خواند و لوط از عمل آنها اظهار تنفر و بغض شدید می‌نماید و نجاتش را از این کردار ناشایست از خدای طلب می‌کند، می‌توان ادعاء کرد که همجنس بازی همانند نکاح است و خداوند در کتاب مجیدش مهر تأیید بر آن زده است؟!
حال می‌توانیم مقایسه‌یی هم بکنیم بین زنا و لواط در قرآن. در آیات پیشین ملاحظه کردیم که خدای تعالی لواط را «فاحشه» خوانده است، و در آیه ۳۲ سوره اسراء هم می‌بینیم که زنا را فاحشه قلمداد کرده و آن را بدترین راه دانسته است و از مؤمنان خواسته به آن نزدیک نشوند، یعنی حتی در ذهن و خیال خود هم بدان نیاندیشند. «وَلاَ تَقْرَبُواْ الزِّنَى إِنَّهُ کَانَ فَاحِشَهً وَسَاء سَبِیلًا». در آیات دیگر ارتکاب فحشاء را منوط کرده است به فرمان شیطان و از مردم خواسته است از دستورات او پیروی نکنند که او دشمن آشکار شما است. به آیات ۱۶۸ و ۱۶۹ بقره نگاه می‌کنیم.
«یَا أَیُّهَا النَّاسُ کُلُواْ مِمَّا فِی الأَرْضِ حَلاَلًا طَیِّبًا وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُّبِینٌ إِنَّمَا یَأْمُرُکُمْ بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاء وَأَن تَقُولُواْ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُون»
… پس شیطان شما را به کار دیگری نیز وادار می‌سازد و آن اینکه به خدا نسبت دهید آنچه را که نمی‌دانید.
و بگویید که حکم همجنس‌گرایی و لواط همانند حکم نکاح است و به آیات کتاب هم استناد کنید. آیا این همان نسبت دادن دروغ به خدا از سَرِ جهل و نادانی نیست؟
در آیه ۲۸ سورۀ اعراف خدای تبارک و تعالی به پیامبرش فرمان می‌دهد که مردم را مخاطب ساخته بگوید: که خدا فرمان به فحشاء نمی‌دهد و بپرسد که آیا به خدا نسبت می‌دهید آنچه را که نمی‌دانید؟! «قُلْ إِنَّ اللّهَ لاَ یَأْمُرُ بِالْفَحْشَاء أَتَقُولُونَ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ»
پس آفریدگار عالم به چه فرمان می‌دهد. پاسخ این سؤال در آیه ۹۰ سوره نحل آمده است که:
«إِنَّ اللّهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ وَإِیتَاء ذِی الْقُرْبَى وَیَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاء وَالْمُنکَرِ وَالْبَغْیِ یَعِظُکُمْ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ»
همانا خدا فرمان می‌دهد به عدل و احسان و رسیدگی به نزدیکان و باز می‌دارد از فحشاء و منکر و تجاوزگری، خدا شما را اندرز می‌دهد باشد که پند گیرید.
آیا آن کس، که علیرغم این همه آیات بینات در ذکر زشتی و ناپسندی فاحشه و فحشاء، این عملی که حتی نمی‌توان نام حیوانی بر آن نهاد، را مجاز می‌داند و جوازش را هم به کتاب خدا نسبت می‌دهد، مصداق دو آیه زیر نمی‌باشد: آیه اول قسمت نخست آیه ۲۸ سوره اعراف است که می‌فرماید:
«وَإِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَهً قَالُواْ وَجَدْنَا عَلَیْهَا آبَاءنَا وَاللّهُ أَمَرَنَا بِهَا…»
و هرگاه که مرتکب فاحشه‌یی شدند گفتند پدران خود را بر این راه یافتیم و خدا ما را به انجام آن فرمان داده است…
و دوم آیه ۱۹ سورۀ نور است:
«إِنَّ الَّذِینَ یُحِبُّونَ أَن تَشِیعَ الْفَاحِشَهُ فِی الَّذِینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَهِ وَاللَّهُ یَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ»
همانا کسانی که دوست دارند فاحشه در بین کسانی شایع گردد که ایمان آورده‌اند مر ایشان را عذابی دردناک است. هم در دنیا و هم در آخرت، و خدا می‌داند و شما نمی‌دانید.
اگر قرار بود آیه ۲۱ سورۀ روم، که برای اثبات تساوی نکاح زن و مرد و مرد با مرد آورده‌اند، به این معنی صحت داشته باشد، خدای تعالی در چند آیه همجنس‌گرایی را فاحشه قلمداد نمی‌کرد، یعنی برابر دانستن لواط با زنا نه نکاح با همجنس‌گرایی. و سپس آنکه اگر لواط و نکاح از منظر الهی برابر بودند هرگز در وصف پرهیزگاران در آیه ۱۳۵ آل عمران نمی‌فرمود:
«وَالَّذِینَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَهً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَکَرُواْ اللّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَلَمْ یُصِرُّواْ عَلَى مَا فَعَلُواْ وَهُمْ یَعْلَمُونَ»
و آنان که هرگاه فاحشه‌یی مرتکب شدند یا ستمی در حق خویش روا داشتند خدا را یاد کردند و برای گناهانشان طلب آمرزش کردند، و چه کسی جز خدا گناهان را می‌آمرزد، و نیز پافشاری بر تکرار بدی‌هایی که کرده‌اند ندارند و خود این را می‌دانند.
خدای علیم حکیم تمامی فواحش پیدا و پنهان را حرام فرموده، آیه ۳۳ اعراف؛ «قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّیَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ» و دستور داده است به آنها نزدیک نشویم، در آیه ۱۵۱ انعام؛ «… وَلاَ تَقْرَبُواْ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ»
فحش و فاحشه و فحشاء در لغت به معنای عملی است که آثار انجام آن و مفاسدش به دیگران هم سرایت کند و همه جامعه را کم کم فروگیرد. که همین مفهوم عذاب دنیوی است. و منکر، عملی است که زشتی و آثار سوء آن فقط شخص فاعل را فرا می‌گیرد.
اما اکنون که جوامع بشری، دچار آثار سوء هم زنا و هم لواط یا همجنس‌گرایی هستند چه باید کرد؟! ظاهراً برای ممانعت از وقوع این دو فاحشه و فواحش دیگر، قرار نیست معجزه‌یی واقع گردد. جز آنکه عقلانیت بشر آنقدر به سمت تعالی و رشد برود و آنقدر عذاب کردارهای ناشایست خود را بچشد، تا الگوها و مواعظ اخلاقی الهی را به عنوان چاره ساز بدبختی‌های خود بپذیرد و به آن ایمان آورد و مورد عمل قرار دهد

نوشته همجنس گرایی اولین بار در دانلود آهنگ جدید پدیدار شد.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.